Dag 4: Kijken door de ogen van een kind.

Vandaag trokken we er op uit om ideeën te verkrijgen van de kinderen zelf op een interactieve manier. We waren volledig voorbereid met kleurpotloden, stiften en gekleurde post-its.

Om 10u30, na de eerste pauze hebben we twee leerlingen uit elk leerjaar uit het klasje meegevraagd om met ons enkele opdrachtjes te doen. We vertelden de kinderen dat wij in het bezit waren van een geheim over de leerkrachten. Dit met als doel dat ze zich volledig kunnen inleven en ons meenemen naar een rustig plekje, al dan niet hun favoriete stilte plekje. Volledig nieuwsgierig naar het grote geheim, leidden de kinderen ons stuk voor stuk naar hun gekozen plekje waar niemand ons kon horen. We kwamen op plaatsen die we nog nooit hadden gezien in de school, of gewoon voorbij liepen, maar voor de kinderen zijn dit juist de weinige plekken die een poging doen naar het vluchten van het lawaai. Door de interactie met elkaar en verschillende leeftijden, kwamen we nog meer te weten over waarom sommigen dit wel, of juist totaal niet, een goed rust plekje vinden. Door middel van deze situaties te creëren, kregen we meer concrete reacties dan op de vraag ‘Waar is een leuk rustig plekje’, wat we dinsdag stelden. 

Ons bedoeling was vooral om verschillende visies van de kinderen te krijgen en deze op een blad te kunnen zetten. Kort na het geheim te vertellen, keerden we met de kinderen naar de rustige picknickbanken, die bovendien door niemand als rustig werd aangeduid. Hier lieten we hen hun rustige plekje tekenen, of dat van iemand anders indien dat beter bevonden werd. Ze hadden diverse kleuren ter beschikking en werden enkel gevraagd henzelf en de omgeving van hun rustige plekje te tekenen. Vaak waren dit enkel bomen of een struik. Kort hierna werd er op hetzelfde papier gevraagd om een toevoeging te doen aan dat plekje, iets wat het zou verbeteren. Hier kregen we zeer positieve en diverse input van de kinderen.

Uit de verschillende ideeën concluderen we dat de kinderen vooral rust vinden bij of onder een boom, een soort beschutting, een plaats waar ze ongestoord op zichzelf kunnen zitten. Een plaats dat ver weg is van de drukte maar ook een soort semi transparantie heeft waarbij ze toch nog zicht hebben op de omgeving. De natuur was hierin een belangrijke factor want dit zorgt mede voor rust. Een verschil tussen leeftijden werd ook duidelijk wanneer we zagen dat de kleineren minder afsluiting en rust nodig hebben dan de kinderen uit hogere klassen.

Ze tekenden vooral zitplekken waar nog steeds hun vriendjes bij konden zitten. De kinderen vanaf het 4de leerjaar gaven aan dat ze graag in de natuur willen lezen in stilte, maar evengoed willen ontspannen. Ze vertelden ons dat zowel in de klas, als tijdens de speeltijd er te veel lawaai is waardoor ze genoodzaakt zijn om zich ver af te zonderen en op de grond te zitten. Dit contrast en hun ideeën zijn zeker iets dat we meenemen in ons ontwerp, want dit is duidelijk een groot pijnpunt als je het dieper begint uit te zoeken.

In de middagpauze begonnen we aan onze derde opdracht, wat werken met post-its inhield. Er waren drie kleuren ter beschikking waarbij elke post-it een bepaald doel had. De kinderen mochten over het hele schooldomein lopen en deze post-its plakken waar ze deze het meest van toepassing vonden. Deze opdracht vervaagde alle grenzen die werden gemaakt door gebrek aan overzicht. De groene post-it was bedoeld om aan te geven wat hij/zij als een rustige plek ervaart. De geel gekleurde post-its waren bedoeld om aan te geven waar de kinderen een bepaald conflict zouden oplossen en het roze duidde de minst rustige plaats aan. Hierbij zagen we ook weer dat iedere leerling een andere mening had over ieder plek. 

Bepaalde leerlingen ervaarde de speelplaats als het meest drukke plaats terwijl het ander het bosje als de minst rustige plaats ervaarde. Hier kwam opnieuw datgene terug dat wij meteen dinsdag hadden ervaren, namelijk dat de hangmatten zorgen voor de drukste plek. Hierbij gingen we in dialoog met de kinderen en lieten hen verwoorden waarom ze bepaalde plekken hadden aangeduid en wat het beter zou maken. Met woorden en gebaren legden ze hun ideeën en frustraties uit. Sommige elementen van onze eerste opdrachten kwamen hier terug, zoals een afgesloten, rustig plekje dat zich nog steeds diep in de natuur bevindt. Met deze informatie gaan we opzoek naar een middenweg zodat we dé perfecte plaats kunnen vinden die als rustig ervaren kan worden door iedere leerling.

In de namiddag hebben we al de informatie verzamelt en een korte samenvatting gemaakt om in een oogopslag te zien wat de kinderen juist willen en nodig hebben. Hierdoor hebben we al veel stof om over na te denken en eventueel de eerste stappen naar een ontwerp, dat hopen we toch. 😉

Next day is pitch-day.  We zijn zeer enthousiast om al onze ideeën naar voren te brengen!

 

dag 3 – definitief of niet ?

Buurtpark Hekers –  Op weg naar de dialoog…

Na een korte briefing samen met Lieve Custers, hebben we onze interventie in de wijk geconcretiseerd. Door middel van tijdelijke bamboe-installaties op drie specifieke locaties rond het buurtpark, willen we nieuwsgierigheid opwekken bij de buurtbewoners over  verdichtingsvormen in de wijk.

Tijdens de zoektocht naar mogelijke plaatsen voor deze installaties, legden we al eerste contacten met de betrokken bewoners. Het concept ‘verdichting’ zorgt duidelijk voor uiteenlopende meningen. De drie interventies zijn dus aandachttrekkende ontmoetingsplaatsen die ruimte creëren om dialoog te voeren aan de hand van de toolbox. Zo wordt het concept ‘verdichting’ tastbaar voor de buurtbewoners.

Benieuwd  hoe dit project evolueert..? Houd zeker deze blog in de gaten.

 

Woonzorgcentrum Zonnebloem – ‘Met de creatieve pen in de hand…’ 

De ochtend van onze derde dag startten we met een meeting met Lieve Custers om de stand van zaken bij beide projecten te bekijken. Hieruit konden we de nodige feedback verzamelen om met ons finaal ontwerp naar de locatie te trekken. Na het bezoek aan zowel het woonzorgcentrum als de locale groenteboer kregen we groen licht om ons plan definitief op kaart te zetten. 

Namiddag zijn we met zijn allen aan tafel gaan brainstormen over de presentatie van onze pitch die morgen zal plaatsvinden. Met de creatieve pen in de hand ontstonden zo onze video en affiche. 

 

DAG 4: DE RODE DRAAD

Het idee waarmee we gisteren de dag geëindigd zijn, heeft vandaag een nieuwe wending gekregen. We hadden al opgemerkt dat De Talentuin als school op zich goed werkt, maar toch hebben wij als buitenstaanders nog heel wat “kleine probleempjes” ontdekt. Zo ontbreekt er bijvoorbeeld een afdak waaronder de kinderen kunnen spelen als het regent, leerkrachten hebben weinig overzicht over het hele terrein, de harde grens tussen de lagere-en kleuterschool, het amfitheater dat misschien niet op de juiste plek gaat komen…. De cartograaf heeft alles getekend op een Zachte Atlas en werd vandaag door ons als werkkaart gebruikt. 

Na het interessante bezoek van Frank, Peter, Elke en Ruth kwam er uit de bus dat we een rode draad moesten zoeken tussen de “kleine probleempjes” en ook gebruik moesten maken van de mooie groene en topografische ligging. 

Tijdens de middag hebben we op het krijtbord op de speelplaats een grondplan van de school getekend. Hierop konden de kleine ideeën machines (leerlingen) al hun ideeën loslaten. Dit was voor ons een manier om nieuwe inzichten te krijgen in die mysterieuze rode draad. 

Na het tekenwerk viel ons op dat er op de grens tussen de lagere- en kleuterschool heel veel glijbanen, tuintjes en trampolines getekend werden. Hieruit hebben we kunnen concluderen dat deze grens enorm storend is voor de kinderen. 

We vinden dat er met dit Live Project een statement gemaakt moet worden waarbij de boodschap duidelijk is: “Er moet geen pleister op de wonde geplakt worden als het genaaid moet worden.” Kleine gefragmenteerde oplossingen horen volgens ons niet meer thuis in De Talentuin, maar er moet een overall bouwwerk komen die voor alle “kleine probleempjes” een oplossing biedt. Uiteraard geen makkelijke opgave:)

Iedereen is altijd welkom om eens een kijkje te komen nemen!! We kunnen alle ideeën gebruiken!! En nu…op naar pitch-dag!!

DAG 3: PLAYPLEIN @ZLDR

In de voormiddag was onze agenda gevuld met meetings. Zo kwam begeleider Philippe als eerste neuzen. Hij gaf verschillende tips hoe hij een markt ervaart in zijn stad Antwerpen. Nadien volgde een online meeting van begeleider Katelijn. Zij duidde ons nog eens over de grootte van het plein. Een bezoekje van Frank en Elke kon ook niet ontbreken. Ze gingen helemaal op in ons idee van ‘PlayPlein @zldr’.

brainstormen met begeleiders

PlayPlein @zldr draait rond de schoorsteen die zich op het plein bevind. Hier zal een meubel rond voorzien worden waar zowel jong als oud kan genieten van verschillende spellen. Zo ontstaat er over heel het plein een leuke dynamiek. Een competitieve badmintonwedstrijd tussen vaders, een hinkelpad van stoepkrijt door een jeugdbeweging getekend of een kub tornooi met de familie? Dit kan allemaal op het PlayPlein @zldr.

Na de middag was het tijd om te experimenteren en zelf de spellen te testen. Zo zijn we alvast aan de slag met stoepkrijt op het plein.

experimenteren met stoepkrijt

Tot laat in de avond hebben we gewerkt aan onze filmpje en presentatie voor onze pitch van morgen met een etentje tussendoor. Smullen maar!

etentje met de groep

Hergebruiken van ideeën en materiaal

De eerste basisprincipes werden gisteren al vastgelegd. De grote vraag van vandaag : Hoe gaan we dat nu concreet uitwerken? We zaten met de handen in het haar maar gelukkig kwam er veel volk over de vloer vandaag. Door de input van de begeleiders kwamen we tot de conclusie dat we het wel wat groter mochten zien. De schaal mag ons zeker niet afschrikken!

We staken de koppen nog eens bij elkaar en keerden terug naar één van onze eerste ideeën. Met de nodige schetsen, moodboards en afmetingen creëerden we een helder concept voor de pitch van vrijdag.

Tijdens de namiddag trokken we naar het achterliggende industrieterrein op materialenzoektocht. Zo werden we goed ontvangen bij zowel een hout- als aluminiumbedrijf waarvan we de overschotten mochten gebruiken. Opnieuw een zeer productieve dag dus!

 

DAG 3 – things getting serious

Vandaag begonnen onze plannen vorm te krijgen.

VIDEO DAG 3

We kregen opnieuw volk over de vloer, de buurt begint door te krijgen dat ’t Kruispunt terug open is. Deze mensen waren bereidt om mee te brainstormen over wat er in de toekomst gedaan kan worden met het dorpshuis.

Onze pitch voor morgen werd uitgewerkt en voorbereid waarmee we iedereen op de hoogte willen brengen wat we willen bereiken.

Er werd nagedacht over statements waarmee wij in enkele ruimtes verder aan de slag willen gaan om het bestuur bepaalde dingen duidelijk te maken zodat zij hiermee verder kunnen als wij deze locatie na twee weken verlaten.

Tot slot steken we ook veel tijd in het organiseren van het grote afsluitevenement. Dit evenement moet ervoor zorgen dat de mensen uit de buurt terug met elkaar gaan babbelen over hoe zij onze visie willen verder zetten.

DAG 2 – ON SITE

Na een vruchtbare eerste dag, startten we vol goede moed aan dag 2.

We zaten samen in de Warande waarbij we onze eerste indrukken op tafel gooiden. Hieruit ontstonden enkele ideeën, we gingen meteen aan de slag. De cartograven brachten de getuigenissen en het gebied in kaart, de regisseurs creëerden een storyboard. Na een gezellige lunch kwamen Frank en Peter op bezoek. Zij zorgden ervoor dat onze ideeën meer vorm kregen.

brainstormsessie

Van hieruit gingen we op verder verkenning on site, op zoek  naar verborgen parels die we kunnen meenemen in ons project. Ook uit deze rondwandeling konden we opmaken dat deze site geen bekend terrein is van omwonenden. De enkelen personen die we tegenkwamen hebben we geïnterviewd. We kijken ernaar uit hoe onze ideeën morgen verder evolueren.

Dag 3: Kinderen aan de top!

Vandaag hadden de leerlingen van de Talentuin in Lummen een facultatief vrije schooldag. Hierdoor zijn we op de campus van UHasselt gaan werken.

In de vroege ochtend kwamen we samen en begonnen we meteen met de bespreking van gisteren. In deze brainstorm sessie werkten we onze ideeën concreter uit. De groep werd opgesplitst in twee zodat er kleinere groepen werden gecreëerd. Vervolgens gingen we opnieuw samen zitten met iedereen om elkaars ideeën bespreken. 

       

 

 

 

 

 

 

 

Als groep 2 hebben we eerst alles overlopen wat we op dag 2 hebben gedaan. We bekeken de school eerst als een groter plaatje, de buurtbewoners en de omgeving inbegrepen. Hierna kwamen we snel tot de conclusie dat we ons beter kunnen focussen op de kinderen zelf en hun noden, omdat we anders te hard begonnen uit te wijken. 

Eerder gaven de kinderen aan dat rustige plekjes ver te zoeken zijn, nochtans is hier nood aan. De rustige plaatsen zoals de hangmatten werden nu gekoppeld aan lawaai, tot grote ergernis van velen. Hierdoor bleef er amper iets over om te rusten, of zelfs om te zitten. Ook al is het bos zeer ruim en flexibel, het schiet toch duidelijk te kort. Door middel van enkele persona’s op te stellen vanuit de eerder gemaakte observaties, konden we ons duidelijk richten op kinderen met ieders andere soorten karaktereigenschappen en werd dit ook overzichtelijk weergegeven.

Na een interessante meeting met onze begeleider Ruth Stevens, werden we nog meer aangezet om de kinderen centraal te zetten want uiteindelijk zijn zij degene die vooral vertoeven in de school. 

Na een moeizame start zijn we nu op weg naar een concreet idee. Met volle moed hebben we alles voor dag 4 voorbereid. Hier willen we dat de kinderen op een interactieve manier hun wensen in verband met rust in beeld brengen. Dit kan door middel van tekeningen en het vrij plakken van rode en groene post-its op leuke maar ook de minder leuke plaatsen op school. Op deze post-its kunnen ze ook hun emoties kwijt. De tekeningen kunnen we gebruiken als een abstracte idee voor het maken van deze unieke rustige plaats. Zo kunnen we een statement maken in de vorm van een oplossing, bepaald volgens de inbreng van de kinderen zelf.

 

Denk zelf eens na over jouw eigen schooltijd. Wat miste je daar? En hoe zou jij je voelen om zoveel inbreng te krijgen in het veranderen van je school? 😉 

 

dag 2 – work in progress

Buurtpark Hekers –  Stel .. dat er verdicht wordt ?

Voor het project op locatie “buurtpark Hekers”, hebben we  de methodiek om in dialoog te gaan met de buurtbewoners verder uitgewerkt na een inspirerende begeleiding. Door middel van een toolbox op maat, willen we de voordelen van het verdichten van de wijk  in de verf zetten en de collectieve meerwaarde benadrukken. Aan de hand van een visualisatie van hun gekende buurt, reflecteren we samen over hun ruimtegebruik en de evolutie van de omgeving. Door verschillende verdichtingsvormen uit te testen, zoeken we de grenzen van het toelaatbare op. 

We zijn alvast benieuwd naar de inzichten die de bewoners met ons zullen delen. 

 

Woonzorgcentrum Zonnebloem – {G}hent vol {g}hekkenwerk

De dag begon met het eerste contactmoment met de bewoners van het woonzorgcentrum Zonnebloem. Uit de gezellige babbels hebben we een aantal randvoorwaarden kunnen opstellen waardoor we ons project steeds meer en meer vorm kunnen geven. Hieruit volgt dat we een ontmoetingsplek gaan creëren voor jong en oud waarbij we de reeds bestaande parkencluster willen doortrekken waardoor het woonzorgcentrum deel wordt van een groter geheel (het park). 

Door het begeleidingsmoment zijn de plannen concreter geworden. Hierna zijn we ter plekken begonnen met het opmeten en vervolgens indelen van de ruimte. We kunnen jullie alvast meedelen dat het een fleurige bedoening zal worden 😉 

Iedereen is welkom om eens een kijkje te komen nemen deze komende dagen! 

Kom gezellig zitten!

Vandaag werden we rustig wakker met een korte documentaire die je kan bekijken in de ZLDR Luchtfabriek. De video gaf ons beknopt wat meer informatie over de geschiedenis van de mijnsite met verder ook enkele getuigenissen van de mijnwerkers. Daarna besloten we de omgeving te verkennen. Zo kwamen we terecht in een wijk met de vroegere arbeiderswoningen. Midden in de wijk bevindt zich een klein pleintje met speeltuigen, veel groen, een café en een paar kleine herdenkingsmonumenten. We spraken met enkele ex-mijnwerkers die op het terras van het café zaten. Ze wisten ons te vertellen dat er in het parkje vaak mensen zitten en indien er meer sfeer op het Marktplein zou zijn, ze ook naar daar zouden trekken.

Dat gegeven klonk ons bekend in de oren. Tijdens de bevragingen van gisteren kwamen de thema’s zoals meer groen, meer events, meer zitgelegenheid ook vaak aan bod. We besloten om deze reden een klein experiment uit te voeren. Indien er meer zitgelegenheid op het plein zou zijn, zouden de mensen dan ook effectief op het plein komen zitten?

Tegen de middag stonden er op het Marktplein een zestal tafels met banken en stoelen en als extra een krijtbord met de tekst ‘Kom gezellig zitten’. Wijzelf namen ook plaats aan een tafeltje zodat we de rest goed konden observeren. Al snel kwamen er twee vrouwen van het volwassenenonderwijs aan een tafeltje zitten. Kort daarna volgde er nog een groepje en zo waren er toch een paar tafeltjes in gebruik. Experiment geslaagd dus!

Groep 1 uit Zolder met het krijtbord.

Tijdens de namiddag hebben we opnieuw de koppen bij elkaar gestoken. Gezien onze bevindingen vinden we het toch heel belangrijk dat we iets kunnen doen voor de maatschappij. Het is ten slotte de lokale gemeenschap die zich aangetrokken moet voelen door het plein. Het is dus van belang dat we zowel een zitgelegenheid als meer groen moeten betrekken in ons live project. De ideeën waren zeer uiteenlopend dus besloten we om elk apart een idee uit te werken en het nodige opzoekwerk te verrichten. Op die manier kunnen we morgen een frisse start nemen en alle ideeën samenleggen om zo tot een concreet geheel te komen!

Wij zijn alvast benieuwd!